Η Θεσσαλονικιά δεν είναι γυναίκα. Είναι φαινόμενο. Δεν μπαίνει σε κουτάκια. Δεν χωράει σε στερεότυπα. Δεν εξηγείται με υποσημειώσεις. Την πιάνεις ή δεν την πιάνεις. Τόσο απλά. Μιλάει δυνατά. Γελάει πιο δυνατά. Και όταν σωπάσει, κάτι σοβαρό παίζει. Γιατί η σιωπή της δεν είναι νάζι. Είναι προειδοποίηση. Έχει άποψη. Για όλα. Και δεν θα σου…
Κάποτε λέγαμε πως η βλακεία είναι ατελείωτη. Το λέγαμε χαλαρά. Σχεδόν τρυφερά. Σαν κάτι που το ξέρεις, το αποδέχεσαι και πας παρακάτω. Λάθος διάγνωση. Γιατί η βλακεία, όσο κι αν μας ενοχλεί, είναι προβλέψιμη. Υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει. Την αναγνωρίζεις, την αποφεύγεις, συνεχίζεις. Η ξεφτίλα όμως είναι άλλο πράγμα. Είναι συνειδητή. Είναι επιλογή. Και…
Μπορώ να μιλήσω σε όποιον θέλω, όποτε θέλω.Μπορώ να φέρω κόσμο κοντά με δυο κουβέντες, να μετατρέψω την αμηχανία σε γέλιο και την άβολη σιωπή σε ενδιαφέρον.Αν με δεις σε μια παρέα, θα σκεφτείς ότι δεν υπάρχει πιο κοινωνικός άνθρωπος στο τραπέζι.Κι όμως… μέσα μου μετράω αντίστροφα για τη στιγμή που θα ανοίξει η…
Ξέρεις τι ωραία που είναι η ησυχία; Να κάθεσαι, να κοιτάς τον άλλο στα μάτια, να ακούς την κάθε λέξη του, αλλά να μη χρειάζεται να απαντήσεις. Να ξέρεις ότι σου λέει ψέματα, αλλά να μην του κάνεις τη χάρη να τσακωθείς. Να βλέπεις τις κινήσεις του, τις μισές αλήθειες, τα μισόλογα, και να μη…
Μάνα δεν είναι ρόλος. Είναι βάρος. Είναι μια ταυτότητα που δεν βγάζεις ποτέ από πάνω σου, ούτε όταν κοιμάσαι, ούτε όταν πονάς, ούτε όταν δεν σε βλέπει κανείς. Και η μόνη μάνα… αυτή είναι άλλο επίπεδο.Δεν έχει “βάρδιες” και “μοιρασιές”. Δεν υπάρχει εναλλάξ.Υπάρχει μόνο εκείνη.Ακόμα κι όταν δεν αντέχει. Η μόνη μάνα δεν έχει δικαίωμα να…
Ξέρεις αυτούς τους ανθρώπους. Είναι εκείνοι που, ό,τι κι αν συμβεί, θα βρεθεί ένας τρόπος να τους ρίξουν το φταίξιμο. Χάλασε το ίντερνετ; Αυτοί κάτι έκαναν λάθος. Έβρεξε καταρρακτωδώς και πλημμύρισε ο δρόμος; Κάπως θα ευθύνονται. Δεν βγήκε καλά το φαγητό; Μα φυσικά, πάλι αυτοί φταίνε. Είναι εκείνοι που, από μικροί, έμαθαν να απολογούνται χωρίς…
Δεν ξέρω πότε ακριβώς άρχισα να κλείνομαι στον εαυτό μου. Δεν ήταν μια στιγμή, ένα γεγονός, ένα «μπαμ» που με άλλαξε από τη μια μέρα στην άλλη. Ήταν λίγο λίγο. Ήταν σαν να έκλεινε η πόρτα σιγά σιγά, μέχρι που κάποια στιγμή την κλείδωσα κιόλας. Και ξέρεις τι είναι το χειρότερο;Ότι κανείς δεν το πρόσεξε….
Όταν νιώθεις ότι δεν αντέχεις άλλο, ότι θέλεις να τα παρατήσεις, θυμήσου αυτό: Υπάρχουν μικροί άνθρωποι που σε κοιτάζουν. Και δεν σε βλέπουν απλά – σε παρατηρούν, σε μελετούν, σε θαυμάζουν. Βλέπουν πώς σηκώνεσαι όταν πέφτεις. Πώς, ακόμα και στις πιο δύσκολες μέρες, βρίσκεις τη δύναμη να χαμογελάσεις. Πώς παλεύεις για τα όνειρά σου, για…
Ξέρεις τι σημαίνει να πέφτεις ξανά και ξανά; Να νιώθεις τη γη να σε τραβάει κάτω, πιο χαμηλά από ό,τι πίστευες ότι αντέχεις; Είναι εκείνη η στιγμή που λες στον εαυτό σου, “Όχι άλλο. Δεν μπορώ άλλο.” Αλλά, κάπως, πάντα σηκώνεσαι. Κάθε σφαλιάρα αφήνει σημάδι. Κάθε πτώση κλέβει κάτι από σένα. Την πίστη σου στους…
Από μικρή ήμουν του φευγιού. Όχι όμως του φευγιού από τα δύσκολα, εκεί δεν κιότεψα ποτέ μου. Του φευγιού από τα άσχημα, τα τοξικά, του φευγιού από αυτά που δεν ήταν για μένα. Δε μου έκανε η δουλειά; Γεια σας! Δε μου έκανε η φιλία; Χαίρεται! Δε μου έκανε η σχέση; Στο καλό!Μα γίνε λίγο…