Είχαν ανταλλάξει μόνο μία δύο κουβέντες κι αυτές άσχετες. Ούτε φλερτ ούτε τίποτα. Και ξαφνικά της λέει εκείνος “Μ’ αρέσεις, μ’ αρέσεις πολύ”. Τι έκανε λέει; Πως να το διαχειριστεί τώρα; Α ναι, η κλασσική μέθοδος. Ή το ρίχνουμε στο αστείο, ή κάνουμε επίθεση. Ανεβάζουμε τους τοίχους και τον σπρώχνουμε μακριά, πολύ μακριά
Για άλλη μια φορά έδωσες, δόθηκες, αγάπησες, μοιράστηκες και στο τέλος αποδείχτηκε ότι αυτός ο άνθρωπος δεν ήταν για σένα. Ε και; Τι νομίζεις, ότι η ζωή τελείωσε; Πάρτο αλλιώς, γιατί θα βρεις.
Έψαχνα προχθές στο κινητό μου τον αριθμό μιας γνωστής για να τη ρωτήσω κάτι. Κι έτσι όπως κατεβαίνω προς το γράμμα Μ βλέπω την καταχώρηση “ΜΗΝ ΑΠΑΝΤΑΣ”. Στην αρχή γέλασα γιατί είχα ξεχάσει πως είναι ακόμα εκεί.
Ανθρώπινη επαφή. Αισθήσεις. Όραση, ακοή, αφή, όσφρηση γεύση. Η μαγεία του να νιώθεις και με τις 5 σου αισθήσεις έναν άνθρωπο. Πρώτες ματιές, ψιθυρίσματα, τυχαία αγγίγματα, το άρωμα κάποιου, φιλί.
Γιατί άραγε οι άνθρωποι άλλα λένε κι άλλα κάνουν; Έχω βαρεθεί να ακούω λόγια, λόγια, λόγια. Σε όλους τους τομείς. Σχέσεις, φιλίες, εργασία, παντού.
Ο άντρας λένε πρέπει να είναι σαν το ακριβό κονιάκ. Τη δύναμή του και τη γεύση του να την ξέρουν λίγες. Αν την ξέρουν πολλές, είναι φτηνή μπύρα.
Ύψωσες τα τείχη σου, έχτισες ένα κάστρο γύρω σου, απροσπέλαστο, γεμάτο αγκάθια και καρφιά στο εξωτερικό. Σίγουρη συνταγή για να μη σε πλησιάσει κανείς. Να μη σε πονέσει. Να μη σε πληγώσει.
Ναι ναι καλά το καταλάβατε, στο τραγούδι αναφέρομαι. Ένα τραγούδι που χρόνια λέω πως είναι δικό μου. Μήπως τελικά όμως δεν είναι μόνο δικό μου αλλά πολλών από εμάς; Μήπως λίγο πολύ είναι όλων μας;
Όταν διαπιστώνω ότι μου λείπεις, όταν τσακώνω τον εαυτό μου να σε σκέφτεται, μου θυμίζω το εξής: Μου λείπει η ιδέα σου, όχι εσύ.
Θα μου πείτε τώρα..και ποιος σε όρισε εσένα ειδικό σε ζητήματα φλερτ; Και άραγε όλες οι γυναίκες θέλουν να φλερτάρονται με τον ίδιο τρόπο; Όχι ρε παιδιά, δεν είμαι ειδικός.