Όχι αγάπη μου καλή, δε θα σου χαϊδέψω τα αυτάκια σου. Εγώ θα στα πω όπως είναι. Κι αν σ’ αρέσει. Αν πάλι όχι…ξυδάκι.

Θα μου πείτε τώρα..και ποιος σε όρισε εσένα ειδικό σε ζητήματα φλερτ; Και άραγε όλες οι γυναίκες θέλουν να φλερτάρονται με τον ίδιο τρόπο; Όχι ρε παιδιά, δεν είμαι ειδικός.

Να σου μιλάς. Να σου μιλάς πολύ. Αλλά να προσέχεις αυτά που σου λες και πως τα λες. Να μιλάς στον εαυτό σου σα να είναι το πιο αγαπημένο σου άτομο στον κόσμο.

Μιλάνε όλοι για άντρες παλιάς κοπής, για γυναίκες παλιάς κοπής…. τα αισθήματα και οι σχέσεις παλιάς κοπής που πήγανε; Πως μετατράπηκαν τα “σ ‘αγαπώ” και τα “σε θέλω” σε likes και comments;

Όσοι σε πρόδωσαν, όσοι πήραν όλα αυτά που απλόχερα τους έδωσες και τα ποδοπάτησαν, έφυγαν χωρίς δεύτερη σκέψη. Τους αφιέρωσες το χρόνο σου, τις σκέψεις σου, την προσοχή σου, την αγάπη σου… και τι πήρες λες; Τίποτα

Δυνατές, ανεξάρτητες γυναίκες, που ξέρουν τι θέλουν και δε συμβιβάζονται. Αυτές που όλα τα κορίτσια θέλουν να γίνουν σα μεγαλώσουν, αυτές που όλοι οι άντρες θαυμάζουν αλλά και φοβούνται λίγο.

Ξέρεις για ποιους μιλάω. Για εκείνους του “φίλους” ή συγγενείς που μπορεί να κάνει μήνες να δεις ή να μιλήσεις, αλλά μόλις κάτι χρειαστούν, σου χτυπούν αμέσως την πόρτα και τα τηλέφωνα.

Πότε θα το καταλάβεις επιτέλους; Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν μάτια μου. Ίσως να σου δείξουν για λίγο αυτό που θέλεις, αλλά κατά βάθος οι ίδιοι μένουν. Οι συμπεριφορές αλλάζουν, ο χαρακτήρας όχι. Μέρος αυτού υπάρχει στα γονίδιά μας και το υπόλοιπο διαμορφώνεται μέχρι τα 5-6. Τέλος.

Ζούμε στην εποχή της ταχύτητας και της τεχνολογίας. Από την ώρα που ανοίγουμε τα μάτια μας μέχρι αργά το βράδυ που θα πέσουμε για ύπνο οι σκέψεις μας έχουν να κάνουν κυρίως με “πρέπει”. Πρέπει να κάνω αυτό, πρέπει να πάω εκεί, πρέπει αυτό, πρέπει το άλλο.

Ξυπνάς το πρωί, πηγαίνεις με τα μάτια μισόκλειστα στο μπάνιο, πλένεις το πρόσωπό σου και ξάφνου να…ο γνωστός άγνωστος….ο εαυτός σου. Αυτός που σε κοιτά καθημερινά μέσα από τον καθρέφτη. Πόσο όμως τον ξέρεις;