ΑΡΘΡΑ

Όχι αγάπη μου καλή, δε θα σου χαϊδέψω τα αυτάκια σου. Εγώ θα στα πω όπως είναι. Κι αν σ’ αρέσει. Αν πάλι όχι…ξυδάκι.

Όταν διαπιστώνω ότι μου λείπεις, όταν τσακώνω τον εαυτό μου να σε σκέφτεται, μου θυμίζω το εξής: Μου λείπει η ιδέα σου, όχι εσύ.

Θα μου πείτε τώρα..και ποιος σε όρισε εσένα ειδικό σε ζητήματα φλερτ; Και άραγε όλες οι γυναίκες θέλουν να φλερτάρονται με τον ίδιο τρόπο; Όχι ρε παιδιά, δεν είμαι ειδικός.

Να σου μιλάς. Να σου μιλάς πολύ. Αλλά να προσέχεις αυτά που σου λες και πως τα λες. Να μιλάς στον εαυτό σου σα να είναι το πιο αγαπημένο σου άτομο στον κόσμο.

Δεν ξέρω πως…μα τις νύχτες δε μένω πια ξάγρυπνη ουρλιάζοντας “ΓΙΑΤΙ”.
Δεν ξέρω πως…μα βρήκα το κουράγιο και έβγαλα τις πιτζάμες που κόντευαν να γίνουν ένα με το δέρμα μου.

Μιλάνε όλοι για άντρες παλιάς κοπής, για γυναίκες παλιάς κοπής…. τα αισθήματα και οι σχέσεις παλιάς κοπής που πήγανε; Πως μετατράπηκαν τα “σ ‘αγαπώ” και τα “σε θέλω” σε likes και comments;

Να σου πω κάτι; Βαρέθηκα! Μπούχτισα!
Κουράστηκα να κάνω εγώ πάντα τους άλλους προτεραιότητα στη ζωή μου, ενώ για αυτούς είμαι πάντα μια επιλογή. Δε θέλω άλλο!

Είναι εκείνες οι γυναίκες που από την πρώτη στιγμή που θα τις γνωρίσεις αποπνέουν κάτι το διαφορετικό. Έχουν εκείνη τη λάμψη στα μάτια τους, το αγέρωχο βλέμμα του αετού, την ματιά όλο πυγμή της λύκαινας. Γυναίκες δυνατές, με σθένος, που δε το βάζουν κάτω, όσες φορές και να τις ρίξει η ζωή.

Το κορίτσι για πολλές μέρες ούτε που το κούναγε από το σπίτι. Οι φίλες της έβγαιναν έξω, απολάμβαναν το καλοκαίρι που μόλις είχε ξεκινήσει, αλλά αυτή φοβόταν για τη μάνα της. Και σα να μην έφτανε αυτό, έπεφταν και κάτι τηλεφωνήματα από κάτι συγγενείς και φίλους, που την πίεζαν να μιλήσει στη μητέρα της να δεχτεί τον μπαμπά πίσω, ή που την κατηγορούσαν.

Όσοι σε πρόδωσαν, όσοι πήραν όλα αυτά που απλόχερα τους έδωσες και τα ποδοπάτησαν, έφυγαν χωρίς δεύτερη σκέψη. Τους αφιέρωσες το χρόνο σου, τις σκέψεις σου, την προσοχή σου, την αγάπη σου… και τι πήρες λες; Τίποτα