Τις βλέπεις στο δρόμο, στο σχολείο, στο πάρκο, στο σούπερ μάρκετ, στη δουλειά. Είναι παντού γύρω σου. Γυναίκες που είτε από επιλογή είτε όχι μεγαλώνουν μόνες τους τα παιδιά τους. Γυναίκες που αναγκάστηκαν να παίζουν το ρόλο και της μητέρας αλλά και του πατέρα μαζί.
Δεν είμαι από τις γυναίκες που περιμένουν. Ούτε είμαι και το κοριτσάκι που θα τρέξει ξοπίσω σου. Έμαθα στη ζωή μου πως όταν κάποιος θέλει κάποιον άλλο, θα γυρίσει τη γη ανάποδα για να είναι μαζί του. Όλα τα άλλα είναι “να ‘χαμε να λέγαμε”. Δικαιολογίες και τρίχες κατσαρές.
Αγαπητέ μελλοντικέ σύντροφε της μάνας μου. Και λέω “μάνας” γιατί αυτή η λέξη βγαίνει από την ψυχή μου, είναι ένα με την ύπαρξή μου…είναι ό,τι πιο ιερό θα ξεστομίσουν ποτέ τα χείλη μου…..μάνα.
Έλα εδώ βρε κούκλα μου να σου πω. Εγώ κι εσύ, γυναίκα προς γυναίκα. Έλα κάτσε να κάνω καφέ και να σου τα ψάλλω λιγάκι. Από αγάπη μωρέ. Κάτσε σου λέω.
Σου λένε πως πρέπει να σταθείς για άλλη μια φορά δυνατή.
Σου λένε πως πρέπει να σηκώσεις το κεφάλι να και να προχωρήσεις, εξάλλου το έχεις κάνει τόσες φορές.
“Η γυναίκα πρέπει να είναι περιποιημένη” λέει ο ένας. “Μια γυναίκα δεν πρέπει να βρίζει” λέει ο άλλος. “Η γυναίκα πρέπει να υποτάσσεται στον άντρα” λέει ο τρίτος. Πρέπει να κάνει εκείνο, δεν πρέπει να κάνει το άλλο….και ποιος σε έβαλε εσένα ρε νταβατζή στη ζωή μας; Ποιος έβαλε αυτά τα “πρέπει” και πρέπει εγώ μαζί με τις υπόλοιπες γυναίκες να τα ακολουθήσουμε;
Θα τις καταλάβεις με την πρώτη ματιά, με την πρώτη λέξη που θα βγει από τα χείλη τους. Είναι εκείνες οι γυναίκες με το αγέρωχο βλέμμα, με το περήφανο περπάτημα και με ύφος σα να λεν “καλημέρα ζωή, ήρθα και θα σε ζήσω!”
Ο άντρας λένε πρέπει να είναι σαν το ακριβό κονιάκ. Τη δύναμή του και τη γεύση του να την ξέρουν λίγες. Αν την ξέρουν πολλές, είναι φτηνή μπύρα.
Έλα εδώ κορίτσι μου να σου πω κάτι. Πρέπει κάποια στιγμή να καταλάβεις πως η ευτυχία σου είσαι εσύ και κανείς άλλος!
Να σου πω κάτι; Βαρέθηκα! Μπούχτισα!
Κουράστηκα να κάνω εγώ πάντα τους άλλους προτεραιότητα στη ζωή μου, ενώ για αυτούς είμαι πάντα μια επιλογή. Δε θέλω άλλο!